σταλτικός
σταλτικός, capable of staunching
σταλ-τικός, ή, όν,
- capable of staunching, Arist. Pr. 863a14; capable of checking, astringent, οἶνος κοιλίας -ώτατος Str. 5.3.10, cf. Diocl. Fr. 141, Dsc. 2.90 (Comp.); δύναμις σ. τῶν ἐκσαρκούντων Id. 5.87; καρκινωμάτων Id. 1.68; ὑποσάλων ὀδόντων ib. 105 (v.l. στατικόν).
σταλτικός, ή, όν, astringent, Arstt. Probl. 1, 33 ; Diosc. 5, 102 ||
Sup. -ώτατος, Str. 237.
Étym. στέλλω.
σταλτικός, zusammenziehend, hemmend, unterdrückend ; οἶνος κοιλίας σταλτικώτατος, Strab. V.3.10 ; τὰ σταλτικά, Heilmittel, das wilde Fleisch einer Wunde wegzuätzen, Medic.