στασιασμός
στασιασμός, raising of sedition
στᾰσι-ασμός, ὁ,
- raising of sedition, Th. 4.130, 8.94, Men. 1066, Hell.Oxy. 11.1.
στασιασμός, οῦ (ὁ) [τᾰ] soulèvement, sédition, Thc. 4, 130 ; 8, 94 ; Arstt. Œc. 2, 18.
Étym. στασιάζω.
στασιασμός, ὁ, Erregung eines Aufstandes, u. der Aufstand selbst ; Thuc. 4.130, 8.94 ; Menand. bei Phot., = στάσις.