στιγεύς
στιγεύς, one who tattooes, a tattooer
στῐγ-εύς, έως, ὁ, (στίζω)
- tattooer, Hdt. 7.35 (pl.).
- II glossed κεντητήριον, prob. awl or needle for puncturing, Suid.
στιγεύς, έως (ὁ) [ῐ] celui qui tatoue, Hdt. 7, 35.
Étym. στίζω.
στιγεύς, έως, ὁ, derjenige, der στίγματα macht od. brandmarkt, Her. 7.35.
Bei Suid. das Instrument zum Stechen, κεντητήριον.
Bei Suid. das Instrument zum Stechen, κεντητήριον.
στιγεύς
στῐγεύς, έως, ὁ,
στίζω
- one who tattooes, a tattooer, Hdt.