στροβίλιον
στροβίλιον, small pine-cone
στροβῑλ-ιον, τό,
- Dim. of στρόβιλος 6, small pine-cone, Dsc. Eup. 2.112, Sor. 1.123, PLit.Lond. 171 (iii A.D.); σ. μεγάλα POxy. 1142.6 (iii A.D.).
- 2 cone-shaped ear-ring, Com.Adesp. 1154.
στροβίλιον, ου (τὸ) [βῑ] petite pomme de pin, Diosc. Par. 2, 108.
Étym. στρόβιλος.
στροβίλιον, τό, dim. von στρόβιλος ein kleiner Fichtenzapfen, auch eine kleine Fichte, nach Phryn. bei B.A. 58 später Ausdruck für πίτυς, – u. ein zapfenförmiger Ohrschmuck, Sp.
ἔστιν δὲ καὶ τοῦ μελανίου ἡ σκευή· ... στροβίλια ἄβροχα ζʹ, ἀρτεμισίας μονοκλώνου καρδίας ζʹ
esta es la preparación de la tinta: siete piñones secos, siete médulas de artemisa de un solo tallo
στροβίλια πεντήκοντα μετὰ δύο κυά[θ]ων γλυκέος καὶ κόκκους πεπέρεως τρίψας πίε
machaca cincuenta piñones y granos de pimienta con dos tazas de vino dulce y bébelo
εὐζώμου σπέρμα μετὰ στροβιλίων σὺν οἴνῳ τρίψας νήστης πίε
machaca semilla de roqueta y piñones con vino y bebe en ayunas