συμβουλευτής
συμβουλευτής, adviser, counsellor
συμβουλ-ευτής, οῦ, ὁ,
- adviser, counsellor, Pl. Lg. 921a, LXX 1 Es. 8.11.
- II (βουλευτής) fellow-councillor or -senator, Din. Fr. 89.33; at Rome, D.C. 59.26; in Roman Egypt, PGiss. 34.7 (iii A.D.).
συμβουλευτής, οῦ (ὁ)
1 conseiller, particul. orateur qui conseille une décision, Plat. Leg. 921a ||
2 sénateur, Din. (Poll. 6, 159) ; à Rome, DC. 59, 26.
Étym. συμβουλεύω.
συμβουλευτής, ὁ, Berater, Ratgeber, Plat. Legg. XI.921a.