συσκοτάζω
συσκοτάζω, to grow quite dark
συσκοτ-άζω,
- make dark, τὰ ἄστρα LXX Ez. 32.7; ἡμέραν εἰς νύκτα σ. ib. Am. 5.8.
- II intr., grow quite dark, ὁ οὐρανὸς σ. νεφέλαις ib. 3 Ki. 18.45, cf. Jl. 3.15, al.:—but,
- 2 in early writers, always impers., ξυσκοτάζει (sc. ὁ θεός) it grows dark, Th. 1.51, 7.73, cf. X. Cyr. 7.5.15, etc.; ἤδη συσκοτάζοντος (sc. τοῦ θεοῦ) when it was now getting dark, Lys. Fr. 75.4, cf. Diocl. Fr. 141; συσκοτάζοντος ἄρτι τοῦ θεοῦ Plb. 31.13.9.
συ·σκοτάζω :
1 intr. être obscur, Spt. 3 Reg. 18, 45 ; Joel 3, 15, etc. ; impers. ξυνεσκόταζε ἤδη, Thc. 1, 51 ; 7, 73, il faisait déjà nuit ||
2 tr. couvrir de ténèbres, acc. Spt. Ezech. 32, 7 ; Amos 5, 8.
συσκοτάζω, 1) umfinstern, umdunkeln, ganz verfinstern.
2) intr., rings finster, dunkel werden, ξυνεσκόταζε γὰρ ἤδη, Thuc. 1.51, 7.73 Xen. Cyr. 4.5.5 Dem. 54.5, Pol. 31.21.9 u. a.Sp.
2) intr., rings finster, dunkel werden, ξυνεσκόταζε γὰρ ἤδη, Thuc. 1.51, 7.73 Xen. Cyr. 4.5.5 Dem. 54.5, Pol. 31.21.9 u. a.Sp.
συσκοτάζω
fut. σω
- to grow quite dark: impers., συσκοτάζει it grows dark, Thuc., Xen.