σύσπονδος
σύσπονδος, ον,
- = ὁμόσπονδος, Aeschin. 2.163 (pl., v.l.).
σύ·σπονδος, ος, ον, qui offre des libations avec qqn, Eschn. 50, 9.
Étym. σύν, σπονδή.
σύσπονδος, mit, zugleich das Trankopfer verrichtend, = συσπένδων, neben σύσσιτος, Aesch. 2.163.
σύσπονδος
σύ-σπονδος, ον,
σπονδή
= ὁμόσπονδος, Aeschin.