συσσάρκωσις
συσσάρκωσις, a being overgrown with flesh
συσσάρκ-ωσις, εως, ἡ,
- a being overgrown with flesh, Antyll. ap. Orib. 44.23.47, Archig. ap. Gal. 12.577, Gal. 2.738, PMed. in Arch.Pap. 4.269 (iii A.D., συνσ-).
συσσάρκωσις, εως (ἡ) croissance, réunion ou consolidation des chairs, Gal. 4, 11 ; Antyll. (Orib. p. 22 Mai).
Étym. συσσαρκόω.
συσσάρκωσις, ἡ, das Vereinigen, Verwachsen mit, durch Fleisch, Sp.