σφακτός
σφακτός, slain, slaughtered
σφακ-τός, ή, όν,
- slain, slaughtered, δαίς E. Hec. 1078 (lyr.) θηρία Rev.Arch. 30(1929).29 (Gortyn, iv A.D.).
σφακτός, ή, όν, égorgé, immolé, Eur. Hec. 1077.
Étym. vb. de σφάζω.
σφακτός, geschlachtet, gemordet, σφακτὰν δαῖτα Eur. Hec. 1077.