σφάλμα
σφάλμα, trip, stumble, false step
σφάλ-μα, ατος, τό,
- trip, stumble, false step, AP 7.634 (Antiphil.), Man. 4.289.
- 2 a glide, in a surgical operation, Heliod. ap. Orib. 49.8.38, Ruf. ib. 49.28.13.
- II metaph.,
- 1 fall, failure, defeat, Hdt. 7.6, 9.9, Th. 5.14 (pl.), etc.; σφάλματα ποιοῦντες causing losses, Pl. Plt. 298b.
- 2 fault, error, Hdt. 1.207, 7.10.ζʹ ; τὰ πρόσθε σ. E. Andr. 54, Supp. 416, cf. Pl. Tht. 168a, R. 487b, Phld. Rh. 1.348 S., Gal. 6.68.
σφάλμα, ατος (τὸ)
I chute, faux pas, Anth. 7, 634 ; Man. 4, 289 ||
II fig. :
1 malheur, revers, Hdt. 7, 6 ; 9, 9 ; Thc. 5, 14 ; Plat. Pol. 298b, etc. ||
2 erreur, égarement, faute, Hdt. 1, 207 ; 7, 10 ; Eur. Andr. 54, Suppl. 416 ; Plat. Theæt. 167e, Rsp. 487b ; Plut. M. 556e.
Étym. σφάλλω.
1. wankeling, val;
2. tegenslag, mislukking, nederlaag.
3. misstap, fout, vergissing.
σφάλμα, τό, der Fall, Fehltritt ; σφάλματο ἐξς ὀλίγου πεσών, Antiphil. 35 (VII.6341 ; – dah.
a) Unglück, Schaden, Nachteil, Niederlage ; Her. 1.207, 7.6 ; σφάλματα ποιοῦντες ἐν τοῖς πελάγεσιν, Plat. Polit. 298b ; Thuc. 5.14.
b) Irrtum, Fehler, Vergehen ; Eur. Suppl. 416 : Plat. Theaet. 167e.
a) Unglück, Schaden, Nachteil, Niederlage ; Her. 1.207, 7.6 ; σφάλματα ποιοῦντες ἐν τοῖς πελάγεσιν, Plat. Polit. 298b ; Thuc. 5.14.
b) Irrtum, Fehler, Vergehen ; Eur. Suppl. 416 : Plat. Theaet. 167e.