σύζευξις
σύζευξις, a being yoked together
σύ-ζευξις, εως, ἡ,
- a being yoked together, esp. of wedded union, Pl. Lg. 930b, Arist. Pol. 1253b10, 1335a10.
- 2 of things, close union, combination, Hp. Art. 14, Pl. R. 508a, Thphr. Sens. 73; ὁ τῆς σ. τῆς τούτων ἀριθμός the number of their combinations, Arist. Pol. 1290b32; τοσαῦτʼ εἴδη . . ὅσαιπερ αἱ σ. τῶν μορίων ib. 36; αἱ μέχρι πλείονος τῶν ἄρθρων σ. the confinement of the joints in swaddling clothes, Sor. 1.84.
- b κατὰ σύζευξιν, of an army marching in parallel columns, Ascl.Tact. 11.2.
σύζευξις, εως (ἡ) état d’animaux attelés au même joug, d’où :
1 union par mariage, Plat. Leg. 930b ; Arstt. Pol. 1, 3, 2, etc. ||
2 p. ext. en parl. de choses, union étroite, combinaison, Hpc. Art. 792 ; Plat. Rsp. 508a ; Arstt. Pol. 4, 4, 8.
Étym. συζεύγνυμι.
1. verbintenis (in een huwelijk).
2. verbinding, vereniging, koppeling.
σύζευξις, ἡ, Zusammenjochung, Verbindung, bes. durch die Ehe, Plat. Rep. VI.508a, Legg. XI.930b.
σύζευξις
from συζεύγνῡμι
σύζευξις, εως,
- a being yoked together, esp. of wedded union, Plat.:—of things, close union, combination, Plat.