τάβλα
τάβλ-α (so BGU 1079.29 (i A.D.)) or τάβλη, ἡ,
- = Lat. tabula, ἀπὸ χαλκῆς τάβλης Wilcken Chr. 460.15 (ii A.D.), cf. BGU 780.15 (ii A.D.); dice-table, acc. τάβλην AP 9.482.27 (Agath.), but τάβλαν ib. 767 lemma; acc. τάβλαν, of a mummy-label, Wilcken Chr. 499.5 (ii/ iii A.D.); acc. pl. τάβλας, of corn-distribution tokens, Sammelb. 4514 (iii A.D.).
τάβλα, ας (ἡ) tablette pour jouer aux dés, Anth. 9, 482, 21 ; 9, 767.
Étym. lat. tabula.
τάβλα, ἡ, das Spiel- od. Würfelbrett, aus dem lat. tabula gebildet, VLL.
τάβλα, or τάβλη, ἡ,
- = Lat. tabula, a dice-table, Anth.