ταραντινίδιον Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape ταραντινίδιον, ου (τὸ) [τᾰτῑνῐ] vêtement d’un fin tissu comme en portaient les femmes de Tarente, Luc. Cal. 16 ;D. mer. 7, 2. Étym. Ταραντῖνος. ταραντινίδιον -ου, τό, demin. van ταραντῖνον, stolaatje, sluiertje. ταραντινίδιον, τό, dim. zu ταραντίνιον ; Luc. Calumn. 16, D.meretr. 7 ; Alciphr. 1.36.