ταχύνω
ταχύνω, to make quickly
τᾰχύνω,
- make quickly, κοιλὴν κάπετον χερσὶ ταχύνατε S. Aj. 1404 (anap.); ὡς δύνασαι . . ταχύνας σπεῦσον κοιλὴν κάπετον ib. 1164 (anap.); τάδε τοί με σπερχόμενος ταχύνει such are the words by which he urging hastens me, i.e. urges me to hasten, E. Alc. 257 (lyr.):— Pass., σελὶς ταχυνομένη quickly written, AP 6.227 (Crin.).
- II intr., to be quick, make haste, hurry, A. Pers. 692, Ch. 660, S. OT 861, OC 219 (lyr.), Ar. Ec. 582: in Prose, X. Cyr. 8.5.15: c. gen., τοῦ ποιῆσαι LXX Ge. 18.7.
- 2 to be early, ταχύνουσαν ἢ βραδύνουσαν ἀκμὴν προδιαγνῶναι Gal. 19.201.
ταχύνω [ᾰῡ prés., ῠ fut.]
1 tr. hâter, accélérer, Soph. Aj. 1404 ; au pass. Anth. 6, 227 ||
2 intr. se hâter, s’empresser, Eschl. Pers. 692, etc. ; Soph. Aj. 1164, etc. ; Ar. Eccl. 582 ; Xén. Cyr. 8, 5, 8, etc.
Étym. ταχύς.
1. abs. snel zijn, opschieten, zich haasten:
2. met acc. snel iets maken:
ταχύνω, schnell od. eilig machen, beeilen, beschleunigen, – intr., sich beeilen, eilen ; Aesch. Ch. 149 ; σπερχόμενος ταχύνει, Eur. Alc. 257 ; Xen. Cyr. 8.5.15 ; Soph. O.C. 219, Aj. 1143 ; Long. 3.2.
ταχύνω
τᾰχύ_νω,
ταχύς
- Ito make quickly, Soph.; τοῖα σπερχόμενος ταχύνει such are the words which in his eager haste he speaks, Eur.
- IIintr. to be quick, to make haste, speed, hurry, Aesch., Soph., Xen.