τετρακόλουρος
τετρακόλουρος, quadruply truncated
τετρᾰ-κόλουρος, ον,
- quadruply truncated, Nicom. Ar. 2.14, Iamb. in Nic. p.97 P.
τετρα·κόλουρος, ος, ον [ᾰ] tronqué aux quatre angles, Jambl.
Étym. τ. κόλουρος.
τετρακόλουρος, vierfach abgestumpft, πυραμίς, Nicom. arithm. 2.14.