τριαύχην
τριαύχην, with three necks
τρῐ-αύχην, ενος, ὁ, ἡ,
- with three necks, of Hecate, Lyc. 1186.
τρι·αύχην, ην, εν, gén. ενος, à trois cous, à trois têtes, Lyc. 1186.
Étym. τρεῖς, αὐχήν.
τριαύχην, ενος, mit drei Hälsen, Lycophr. 1186.