τυμβεύω
τυμβεύω, to bury, entomb
τυμβ-εύω,
- bury, σῶμα τυμβεῦσαι τάφῳ S. Aj. 1063, cf. E. Hel. 1245:—Pass., ποῦ δʼ ἐτυμβεύθη τάφῳ; Ar. Th. 885:—Med., Nonn. D. 5.549, al.
- 2 πατρὶ τυμβεῦσαι χοάς pour libations on his grave, S. El. 406.
- II intr., dwell entombed, ἐν τοιαύτῃ ζῶσα τυμβεύειν στέγῃ Id. Ant. 888.
τυμβεύω :
I tr.
1 ensevelir, enterrer, Soph. Aj. 1063 ; Eur. Hel. 1245 ; au pass. Eur. (Ar. Th. 885) ||
2 répandre sur une tombe : χοάς τινι, Soph. El. 406, des libations en l’honneur d’un mort ||
II intr. être couché dans la tombe, Soph. Ant. 888.
Étym. τύμβος.
1. in een graf leggen, begraven:
2. grafoffers brengen:
τυμβεύω, eine Leiche bestatten, verbrennen, begraben, σῶμα τυμβεῦσαι τάφῳ Soph. Aj. 1042 ; Eur. Hel. 1261 ; Ar. Th. 885 ; – χοὰς τυμβεῦσαί τινι, Einem auf seinem Grabe ein Totenopfer ausgießen, Soph. El. 406. – Intr., begraben sein, im Grabe ruhen, ἐν τοιαύτῃ ζῶσα τυμβεύσει στέγῃ Soph. Ant. 879 ; sp.D., wie Nonn. D. 13.382.
τυμβεύω,
fut. -σω
τύμβος
- Ito bury, entomb, Soph., Eur.
- 2χοὰς τυμβεῦσαί τινι to pour libations on oneʼs grave, Soph.
- IIintr. to dwell entombed, Soph.