φυσητέος Save Bailly 2024 Grieks Nederlands φυσητέος, α, ον [ῡ] vb. de φυσάω, Hpc. Art. 837 ; au neutre, Ar. Lys. 293. φυσητέος -α -ον, adj. verb. van φυσάω, die moet worden opgeblazen of aangeblazen.