φύρω

φύρω [ῡ], Hes. Op. 61, Pl. Phd. 97b: impf. ἔφῡρον Il. 24.162, A. Pr. 450: fut. φύρσω Pi. Pae. 2.73, Hsch.: aor. subj. φύρσω Od. 18.21, inf. φύρσαι A.R. 2.59; later ἔφῡρα AP 7.476 (Mel.), Luc. Prom. 13:— Med., aor. part. φυρσάμενος Nic. Th. 507:—Pass., fut. πεφύρσομαι Pi. N. 1.68 codd.; later φῠρήσομαι (συμ-) Sch. ad loc.: aor. ἐφύρθην A. Ag. 732 (lyr.); later aor. 2 ἐφύρην [ῠ] (συναν-) Luc. Ep.Sat. 28: pf. πέφυρμαι (v. infr.):—

• mix something dry with something wet, mostly with a sense of mixing so as to spoil or defile, γαῖαν ὕδει φ. Hes. Op. 61; esp. of tears or blood, δάκρυσιν εἵματʼ ἔφυρον they wetted, sullied their garments with tears, Il. 24.162: c. gen. pro dat., μή σε . . στῆθος καὶ χείλεα φύρσω αἵματος Od. 18.21:—Pass., δάκρυσι πεφυρμένη 17.103, etc.; ὄμμα δακρύοις πεφυρμένοι E. Or. 1411 (lyr.); πεφυρμένος αἵματι Od. 9.397; γῆ αἵματι πεφ. X. Ages. 2.14; αἵματι δʼ οἶκος ἐφύρθη A. l.c. (lyr.); μητρὸς . . ἐν αἵμασι πεφυρμένοι E. El. 1173; πάντα βορβόρῳ πεφυρμένα Semon. 7.3; ἱστίον . . πεφυρμένον πρινὸς ἄνθεϊ stained, dyed, Simon. 54: dub. in signf. of φυράω, ἐλαίῳ ἄλφιτα πεφυρμένα, v.l. for πεφυραμένα in Th. 3.49; τέφρᾳ πεφυρμένῃ ὄξει, v.l. for πεφυραμένῃ in Gp. 5.39.2.
• • • 2 of dry things, κόνει φύρουσα . . κάρα E. Hec. 496; γαίᾳ πεφύρσεσθαι κόμαν to be doomed to have oneʼs hair defiled with earth, Pi. l.c.; ἄνθος ἔφυρε κόνις AP 7.476 (Mel.).
  • II metaph., jumble together, confound, confuse, ἔφυρον εἰκῇ πάντα they mingled all things up together, did all at random, A. Pr. 450, cf. Ar. Ra. 945, Pl. Phd. 97b; (Med., οὐκ ἂν φύροιο would not jumble your arguments, ib. 101e); φύρουσι δʼ αὐτὰ θεοὶ πάλιν τε καὶ πρόσω ταραγμὸν ἐντιθέντες E. Hec. 958; ἐν ταῖς ὁμιλίαις φύρειν to speak confusedly among themselves, M.Ant. 8.51:—Pass., to be mixed up, ἐν τῷ αὐτῷ Pl. Grg. 465c, cf. d; βίοτον ἐκ πεφυρμένου καὶ θηριώδους διεσταθμήσατο from a confused and savage state, E. Supp. 201.
  • • 2 Med., mix with others, mingle in society, Pl. Lg. 950a; φύρεσθαι πρὸς τὸν ἄνθρωπον associate, have dealings with him, Id. Hp. Ma. 291a; φυρομένοισιν ἀεὶ περὶ γαστέρος ὁρμήν wallowing in the lusts of the belly, Opp. H. 3.440, and cf. μείγνυμι B.
    • 3 confound, Pi. Pae. 2.73 (expld. by Sch. as = ἀποκτενεῖ).
    • 4 Pass., metaph., to be mutually befouled by abuse, Plu. Util. 2.89d. (Prob. cogn. with πορφύρω.)

φύρω, fut. φύρσω, fut. pass. πεφύρσομαι, Pind. N. 1.68 (vgl. φυράω), – mischen, vermischen, untereinandermengen ; bes. mit irgendeiner Feuchtigkeit anmachen, γαῖαν ὕδει Hes. O. 61 ; benetzen, besudeln, verunreinigen und verderben, δάκρυσιν εἵματʼ ἔφυρον Il. 24.162 ; auch στῆθος καὶ χείλεα φύρσω αἵματος, Od. 18.21 ; u. pass., πεφυρμένος αἵματι 9.397 ; δάκρυσι πεφυρμένη 17.103 u. sonst ; γαίᾳ πεφύρσεσθαι Pind. a.a.O.; αἵματι δʼ οἶκος ἐφύρθη Aesch. Ag. 714 ; κόνει φύρουσα δύστηνον κάρα Eur. Hec. 496 ; ὄμμα δακρύοις πεφυρμένον Or. 1411 ; Sp. Bes. den Teig zu Brot oder Kuchen mischen und kneten, auch absolut, ὁ φύρων, sc. τὰ ἄλφιτα, der Brotteig knetet, Xen. Hell. 7.2.22 ; πεφυρμένα τὰ ἄλφιτα οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ, geschrotene Gerste mit Oel und Wein gemischt. – Pass., mit Etwas untermischt, voll wovon sein, πάντʼ ἀνʼ οἶκον βορβόρῳ πεφυρμένα Simonids frg. 11.3 ; dah. δάκρυσιν ὄσσε πεφυρμένα Ap.Rh. 3.673, u. Anth. öfter ; γῆ αἵματι πεφυρμένη Xen. Ag. 2.14 ; Plut. Pyrrh. 24 u. A. – Uebertr., durcheinandermengen, verwirren, in Unordnung bringen, φ. καὶ ταράσσειν Plut.; ἔφυρον εἰκῆ πάντα, sie mengten Alles aufs Geratewohl durcheinander, trieben Alles ohne Ordnung u. Regel, Aesch. Pr. 448 ; φύρειν ἐν ταῖς ὁμιλίαις, unüberlegt, verworren durcheinander reden, M.Ant. 8.51 ; pass. in Unordnung, Verwirrung, Bestürzung geraten, Plat. Phaed. 101d ; beschmutzen, πεφυρμένον αἵματι πολλῷ Ep.adesp. 26 (XII.123); φύρεσθαι πρὸς τὸν ἄνθρωπον, sich mit dem Menschen abgeben, mit ihm umgehen, Plat. Hipp. mai. 291a ; πεφυρμένος περὶ γαστέρος ὁρμήν, sich in den Lüsten des Bauches wälzen, Opp. Hal. 3.440.

φύρω

[orig. signifying agitation. Cf. πορφύρω.]

Aor. subj. φύρσω Od. 18.21.

Pf. pple. pass. πεφυρμένος, -η Od. 9.397, Od. 17.103, Od. 18.173, Od. 19.596.

To affect by admixture, to moisten, to sully, mar, stain: δάκρυσιν εἵματʼ ἔφυρον Il. 24.162: μή σε στῆθος φύρσω αἵματος (genit. of material) Od. 18.21. Cf. Od. 9.397, Od. 17.103 = Od. 19.596, Od. 18.173.

φύρω (redupl. pffut. pass. πεφύρσεσθαι, Schwyz., 1. 783.)

• 1foul βελέων ὑπὸ ῥιπαῖσι κείνου φαιδίμαν γαίᾳ πεφύρσεσθαι κόμαν ἔνεπεν (πεφυρήσεσθαι v. l.) N. 1.68 met., confound, “ἀλλά μιν ποταμῷ σχεδὸν μολόντα φύρσει βαιοῖς σὺν ἔντεσιν ποτὶ πολὺν στρατόν” (ἀποκτενεῖ Σ.) Pae. 2.73

φύρω , aor. ἔφυρσα, subj. φύρσω, pass. perf. part. πεφυρμένος: wet, moisten.

φύρω

• • Ito mix something dry with something wet, mostly with a sense of mixing so as to soil or defile, δάκρυσιν εἵματʼ ἔφυρον they wetted, sullied their garments with tears, Il.; also c. gen., χείλεα φύρσω αἵματος Od.:—Pass., δάκρυσι πεφυρμένη Il.; αἵματι οἶκος ἐφύρθη Aesch.
  • • 2of dry things, κόνει φύρουσα κάρα Eur.; γαίαι πεφύρσεσθαι κόμαν to be doomed to have oneʼs hair defiled with earth, Pind.
  • IImetaph. to mingle together, confuse, ἔφυρον εἰκῆ πάντα they mixed all things up together, did all at random, Aesch., etc.:—Pass. to be mixed up, ἐκ πεφυρμένου καὶ θηριώδους from a confused and savage state, Eur.
  • • 2in Pass. also to mix with others, have dealings with him, Plat.