φυτάς
φυτάς, plant
φῠτ-άς, άδος, ἡ,
- plant, φ. νέα Plu. Def.orac. 2.411d.
φυτάς, άδος (ἡ) [ῠᾰδ] rejeton que l’on replante, particul. rejeton d’olivier, Plut. M. 411d.
Étym. φυτόν.
φυτάς, άδος, ἡ, die Pflanze, das Pflanzreis, der Senker, bes. des Oelbaums, Plut. def. Or. 4.