χάλκασπις

χάλκ-ασπις, ιδος, ὁ, ἡ,

• with brazen shield, of warriors, Pi. O. 9.54, B. 10.62, Ibyc. 3.31 Diehl, E. HF 795 (lyr.); epith. of Ares, Pi. I. 7(6).25, E. IA 764 (lyr.); of Heracles, S. Ph. 727.
• • II οἱ χ., a corps in the Maced. army, Plb. 2.66.5, al., Plu. Sull. 16.
  • III of one who ran the armed foot-race (ὁπλιτοδρόμος), Pi. P. 9.1.

χάλκασπις, ιδος, mit ehernem Schilde ; Ἄρης Pind. I. 6.25 ; πρόγονοι Ol. 9.58, vgl. P. 9.1 u. Eur. I.A. 764 ; ἀνήρ Soph. Phil. 716, Herakles ; auch in Prosa, Pol. 2.66.5, 4.67.6 Plut. Aem. 18.

χάλκασπῐς

• 1with bronze shield χαλκάσπιδες ὑμέτεροι πρόγονοι (of the Opuntians) O. 9.54 χαλκάσπιδα Πυθιονίκαν Τελεσικράτη (in the hoplite race) P. 9.1 χάλκασπις Ἄρης I. 7.25

χάλκασπις χάλκ-ασπις, ιδος, ὁ, ἡ,

• with brasen shield, Pind., Soph.:—of one who ran the armed footrace, Pind.