χέρμα
χέρμα, ατος, τό,
- = χάλιξ, Hsch.; of the upper stone in an olivepress, Q.S. 14.263 (s. v.l.).
χέρμα, τό, ein Stein, ein Kiesel, wie χερμάς, χερμάδιον. Vgl. über die Ableitung χέραδος.