χαλιμάς

χαλιμ-άς, άδος, ἡ,

• a shameless woman, Hsch.; = πόρνη, Suid. (χαλίμα codd.); of the βάκχαι (χαλωμένας εἰς συνουσίαν), EM 805.9; also expld. as ἡ ὑπὸ μέθης χαλωμένη, Eust. 1471.3; χαλιμίας and χαλίδας (of the βάκχαι) are vv.ll. in A. Fr. 448 (ap. Sch. A.R. 1.473).