χανδόν
χανδόν, with mouth wide open, greedily
χανδόν, Adv.
- with mouth wide open, greedily, eagerly, [οἶνον] χ. ἑλεῖν Od. 21.294, cf. Call. Aet. 1.1.11 [Fr. 178.11 Pf.], Nic. Th. 341, Opp. C. 4.430 (cj.), etc.; in late Prose χ. ἐκπιεῖν, πιέσθαι, πίνειν, Gal. 15.735, Luc. Merc.Cond. 7, Jul. Mis. 338c; σπᾶν D.C. 71.10; metaph., χ. ἐνεπίμπλαντο εὐχῶν Luc. Alex. 14; χ. ἐμπιπλάμενος τοῦ ὕπνου Philostr. Im. 2.22.
χανδόν, adv. en s’ouvrant, particul. en ouvrant la bouche, à pleine bouche, Od. 21, 294 ; Nic. Th. 341 ; Luc. M. cond. 7 ; fig. c. à d. avidement, Luc. Alex. 14.
Étym. χαίνω, -δον.
χανδόν, adv., gähnend, mit weit geöffnetem Munde, dah. gierig, οἶνον χανδὸν ἑλεῖν Od. 21.294 ; ἐκπνεῖν Nic. Th. 341 ; ἐνεπίμπλαντο εὐχῶν Luc. Alex. 14 ; πίεσθαι Merc.cond. 7.
χανδόν
[χαν-, χαίνω.]
Open-mouthed, greedily: ὃς ἂν οἶνον χ. ἕλῃ Od. 21.294.
χανδόν (χαίνω): lit., ‘with open mouth,’ greedily, Od. 21.294†.
χανδόν
- with mouth wide open, greedily, Od., Luc.