χορδή

χορδ-ή, ἡ, pl.,

• guts, tripe, Batr. 222, Pherecr. 130.9 (anap.), Ar. Fr. 687 (anap.), 461 (sg).
• • II that which is made from guts:
  • • 1 string of gut, τὰ ὑποχόνδρια τελαμῶσι καὶ χορδαῖς διασφίγγει Sor. 2.29; in a loom, Arist. GA 787b23: esp. string of a lyre or harp (not in A. or S., once in E., v. infr.), Od. 21.407, h.Merc. 51, etc.; ἐν Αἰολίδεσσι χ. Pi. P. 2.69, cf. E. Hipp. 1135 (lyr.); χορδὰς ἐπιτείνειν, opp. ἀνιέναι, Pl. Ly. 209b; ἐν τῇ ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει τῶν χ. Id. R. 349e; ὀξυτάτην καὶ βαρυτάτην χορδὴν ποιεῖν Id. Phdr. 268e; τὰς χ. ἀλλήλαις συνιστάντα Id. R. 412a: metaph., κινοῦσα χ. τὰς ἀκινήτους φρενῶν Trag.Adesp. 361.
    • • b musical note, Pl. Phlb. 56a.
    • 2 sausage or black-pudding, χορδῆς τόμος Cratin. 192, cf. Ar. Ach. 1119, Nu. 455 (anap.): he puns on the two senses in Ra. 339. (Cf. Skt. hirá̄ ‘vein’, hiras ‘strip, band, fillet’, Albanian zor̄e ‘entrails’, Lat. haru-spex, ONorse gǫrn ‘entrails’, garn ‘yarn’.)

χορδή, ἡ, der Darm, die Darmsaite ; Od. 21.407 ; H.h. Merc. 51 ; αἰολίδες Pind. P. 2.69 ; die Darmsehne am Bogen, Batrach. 225 ; ὑπʼ ἄντυγι χορδᾶν Eur. Hipp. 1135 ; ἐπιστάμενος ὡς οἷόν τε ὀξυτάτην καὶ βαρυτάτην χορδὴν ποιεῖν Plat. Phaedr. 268d ; ἡ λύρα καὶ αἱ χορδαί Phaed. 86a, u. öfter. – die Wurst, Ar. Ach. 1084, Nub. 454 ; Sophil. bei Ath. 125e, vgl. 94c.

χορδή

-ῆς, ἡ.

A string of a musicai instrument Od. 21.407.

For Pindar, see also: χορδά

χορδή : string of gut, Od. 21.407†.

χορδή, ἡ,

• • Igut-string, the string of a lyre, Lat. chorda, Od., Eur.
  • IItripe, Batr.: also = χόρδευμα, Ar.