ἀγρευτής
ἀγρευτής, a hunter
ἀγρ-ευτής, οῦ, ὁ,
- hunter, epith. of Apollo as slayer of Python, S. OC 1091 (lyr.), PFlor. 297.19 (vi A.D.): metaph., of sleep, ἀ. πτηνοῦ φάσματος AP 12.125 (Mel.).
- II Adj., κύνες ἀ. hounds, Sol. 23; ἀ. κάλαμοι a fowlerʼs trap of reeds, AP 7.171 (Mnasalc.), cf. 6.109 (Antip.).
1 cazador epít. de Apolo, S.OC 1091
• subst. cazador Call.Epigr.31.1,
κοινότης τῶν ἀγρευτῶν
• fig. del sueño
ἀ. πτηνοῦ φάσματος
2 que sirve para cazar, de caza
κύνες
κάλαμοι
πετηνῶν ἀγρευτὰν ἰξῷ μυδαλέον δόνακα
ἀγρευτής, οῦ (ὁ)
1 chasseur, Soph. O.C. 1091 ||
2 adj. de chasse, Sol. 23, 2 ; ou de pêche, Anth. 7, 171 ||
➳ Dor. acc. -τάν, Soph. l. c.
ἀγρευτής, ὁ, der Fänger, Jäger, Apollo, bei Soph. O.C. 1093 ; öfter in Anth.
ἀγρευτής
- Ia hunter, like ἀγρεύς, Soph.
- IIas adj., ἀγρ. κύνες hounds, Solon; ἀγρ. κάλαμοι a trap of reeds, Anth.