Logeion | ἀκόρεστος

ἀκόρ-εστος, ον, (κορέννυμι)

= ἀκόρητος, insatiate, αὐάτα Lyr.Adesp. 123, Trag. in lyr. passages, A. Ag. 1002, E. Heracl. 927: c. gen., αἰχμᾶς ἀ. A. Pers. 998, cf. Eus.Mynd. 1. Adv. -τως, ὀπυίεσθαι AP 10.56 (Pall.), cf. Eun. VS p.456 B.; ἀ. ὕδατος ἔχειν Gp. 15.9.2, cf. Them. Or. 24.304d.
- - 2 of things, unceasing, οἰζύς A. Ag. 756; οἰμωγά S. El. 123; νείκη E. Med. 638: Sup., γόοις A. Pers. 545.
- II Act., not causing surfeit, Id. Ag. 1331; φιλία X. Smp. 8.15 (Comp.).

I

1 insaciable de pers. αἰχμῆς ἀ. insaciable de batallas A.Pers.999, ἀ. θεατής Ach.Tat.5.1.4, de cosas y abstractos αὐάτα Lyr.Adesp.55, φρόνημα ψυχά τ' ἀκόρεστος E.Heracl.927, ὑγιείας ἀκόρεστον τέρμα A.A.1002, ἐπιθυμία Ph.2.377, Eus.Mynd.1, αἴσθησις Ph.1.488, αἱ γαστρὸς ἡδοναί Ph.1.116, πόθος 1Ep.Clem.2.2.

2 que no cesa, interminable οἰζύς A.A.756, οἰμωγά S.El.123, γόοι A.Pers.545, νείκη E.Med.638, ὀργαί Cratin.248.

II que no produce hartazgo τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ πᾶσι βροτοῖσιν A.A.1331, φιλία X.Smp.8.15, ποθεινὸν γὰρ ἀεὶ τὸ ἀκόρεστον Ach.Tat.2.36.1.

III adv. -ως insaciablemente ὀπυίεσθαι AP 10.56 (Pall.)

• c. gen. ἀ. ὕδατος ἔχειν Gp.15.9.2, cf. Eun.VS 456, ἀ. ἔχοντες τῶν παλαιῶν λόγων Them.Or.24.304d.

ἀ·κόρεστος, ος, ον :

I pass. insatiable, inépuisable, Eur. Her. 922, Med. 637, etc. ; ἀ. αἰχμᾶς, Eschl. Pers. 999, insatiable de tuerie (litt. de lance) ; ἡδονῆς, Plut. M. 1092f, de plaisir ; abs. ἀ. οἰμωγά, Soph. El. 122, gémissements qui ne se rassasient pas, c. à d. incessants ||

II act. qui ne cause aucune satiété, Xén. Conv. 8, 5 ||

Cp. -ότερος, Xén. l. c. ; sup. -ότατος, Eschl. Pers. 542 ; pour le sup. ἀκορέστατος, v. ἀκορής.

Étym. ἀ, κορέννυμι.

ἀ-κόρε(σ)τος -ον [κορέννυμι]
1. van pers. onverzadigbaar, nooit genoeg hebbend van, met gen.: αἰχμᾶς ἀκόρεστος onverzadigbaar in de strijd Aeschl. Pers. 998.
2. van zaak
a. onstilbaar: ἀ. οἰμωγάν onstilbaar geweeklaag Soph. El. 123.
b. geen verzadiging of afkeer veroorzakend: τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀ. ἔφυ πᾶσι βροτοῖσιν geen sterveling krijgt ooit genoeg van voorspoed Aeschl. Ag. 1331.

ἀκόρεστος, ungesättigt, unersättlich, αἰχμῆς, im Speerkampf, Aesch. Pers. 690 ; τύχη, unerschöpflich, Ag. 1462 ; ὀϊζύς 733 ; γόοι ἀκορεστότατοι Pers. 537 ; νείκη Eur. Med. 639 ; Plut.; aber Aesch. Ag. 1304 τὸ μὲν εὖ πράττειν ἀκ. ἔφυ πᾶσι βροτοῖσιν, nicht sättigend, man wird dessen nicht überdrüssig, vgl. φιλία Xen. Symp. 8.15.
• Adv. -στως , Pallad. 5 (X. 56).

ἀκόρεστος κορέννυμι Attic for ἀκόρητος

- Iinsatiate, Trag.; c. gen. insatiate in a thing, Aesch.:—in Soph. (πάντων ἀκορέστατος, most insatiate, most shameless), the word is either sync. for ἀκορεστότατος, or Sup. of ἀκορής, ἀκόρεστος.
- - 2of things,
- Iinsatiate, unceasing, Lat. improbus, Trag.
- IIact. not satiating, Aesch.
- - 2not liable to surfeit, φιλία Xen.

Menu

Word wheel

ἀκόρεστος

Saved

Recent