ἀλάλητος
ἀλάλητος, unutterable
ἀλάλητος [λᾰ], ον,
- unspeakable, unutterable, v.l. in Thgn. 422, cf. AP 5.3 (Phld.), Ep.Rom. 8.26. Adv. -τως, as expl. of ἀλόγως, Eust. 723.30.
- II ἀλάλητα· ξύλα ποταμόκλυστα, γομφώδη, Hsch.
I
1 tácito, silencioso, no pronunciado
φωνή
2 indecible subst. secreto
τὸν σιγῶντα συνίστορα τῶν ἀλαλήτως
• inefable, inenarrable
στεναγμοί, φωναί
3 que no se debe decir
σφιν πόλλ' ἀλάλητα πέλει
II adv. -ως sin hablar Eust.723.30.
ἀ·λάλητος, ος, ον [ᾰᾰ] indicible, Anth. 2, 4 ; NT. Rom. 8, 26.
Étym. ἀ, λαλέω.
ἀλάλητος, unaussprechlich, NT ; τὰ, die Geheimnisse, Philodem. 17 (V.4).
• Adv . Sp.
• Adv . Sp.
ἀλάλητος
λαλέω
- unutterable, Anth., NTest.