ἀνελεήμων
ἀνελεήμων, merciless, without mercy
ἀνελεήμων, ον, gen. ονος,
- merciless, without mercy, Arist. Rh. Al. 1442a13, Ep.Rom. 1.31, Cat.Cod.Astr. 2.173:—also ἀνηλεήμων, Nicoch. 20; and in AB 400 ἀνελήμων. Adv. ἀνελεημόνως, ἀπολέσθαι Antipho 1.25, LXX Jb. 6.21.
1 que no tiene piedad o compasión, despiadado
ὁ ἐναντίος
ἀνελεήμων ὡς λύκος
ἀνθρώπων ἀνελεημώνων καὶ ἀθέων
• fig.
ἀνελεήμων θυμὸς καὶ ὀξεῖα ὀργή
2 adv. -ως despiadadamente
ἀπώλεσεν
ὑμεῖς ἐπέβητέ μοι ἀνελεημόνως
ἀν·ελεήμων, ων, ον, gén. ονος, sans pitié, cruel, Arstt. Rhet. Al. 37, 3 ; NT. Rom. 1, 31.
Étym. ἀν-, ἐλ.
ἀνελεήμων, ον, unbarmherzig, Sp.
• Adv. ἀνελεημόνως , Antiph. 1.25.
• Adv. ἀνελεημόνως , Antiph. 1.25.
ἀνελεήμων
- merciless, without mercy, NTest.