ἀνιηρός
ἀνιηρός, ή, όν, Ion. for ἀνιαρός.
ἀνιηρός, ion. u. ep. = ἀνιαρός.
ἀνιηρός
[ἀνίη.]
Troublesome, tiresome: πτωχόν Od. 17.220. Cf. Od. 17.377.
In comp. in impers. construction: αὐτῷ οἱ ἀνιηρέστερον ἔσται (the worse for him) Od. 2.190.
ἀνιηρός (ἀνίη): vexatious, wearisome, Od. 17.220, 377; comp., αὐτῷ ἀνιηρέστερον ἔσται, the sorer will it be for him, Od. 2.190; cf. ἄλγιον.