ἀνικέτευτος
ἀνικέτευτος, without prayer, not entreating
ἀνῐκέτευτος, ον,
- without prayer, not entreating, E. IA 1003.
que no es suplicado
πάντως δέ μ' ἱκετεύοντέ θ' ἥξετ' εἰς ἴσον, εἴ τ' ἀνικέτευτος
de cualquier modo obtendréis lo mismo si me suplicáis y si no
ἀν·ικέτευτος, ος, ον [ῐ] non prié, non supplié, Eur. I.A. 1003.
Étym. ἀν-, ἱκετεύω.
ἀνικέτευτος, nicht flehend, Eur. I.A. 1003.
ἀνικέτευτος
ἱκετεύω
- without prayer, not entreating, Eur.