ἀνιερόω
ἀνιερόω, to dedicate, devote
- dedicate, devote, Arist. Oec. 1346b5; τινί τι Plu. Cor. 3:—Pass., PTeb. 60.10 (ii B. C.), BGU 1202.5 (i B.C.), etc.: used of persons invoking the wrath of the gods upon themselves or others in case of breach of faith, SIG 1179 (Cnidus).
1 dedicar, consagrar c. ac. de cosa
ὥστε συνέβαινεν ἐν δέκα ἔτεσι κεῖνόν τε ἅπαντα ἔχειν ἅπερ ἀνιέρωσε
τοῦτο
• c. dat.
θεῷ τινι
• c. ac. y dat.
ἐπινίκιον ... Διοσκόροις
τῷ δὲ Διονύσῳ τὴν πίτυν
κηπόταφον Μαξίμῳ
• abs.
ἀνιερώσαντος βασιλέως Ταρκυνίου
• en v. pas.
ἀνιερωθήσονται τὰ κτήνη αὐτῶν
ᾧ ἡ βοτάνη ἀνιέρωται
• γῆ ἀνιερωμένη tierra consagrada, PTeb.60.10 (II a.C.), SB 5280
• c. ac. de pers.
Ἀντίνοον ... ὡς Γανυμήδην ὁ Ζεύς
2 consagrar a las divinidades infernales, maldecir
ἀνιεροῖ Ἀρτεμεὶς Δάματρι, Κούραι, θεοῖς παρὰ Δάματρι πᾶσι
ἀνασπᾷ τὸ φυτὸν ἐξ ὀνόματος ἐπικαλούμενος τὸν δαίμονα, ᾧ ἡ βοτάνη ἀνιέρωται
arranca la planta invocando por su nombre al demon a quien la planta está dedicada
- to dedicate, devote, τί τινι Plut.