ἀπατήνωρ
ἀπατήνωρ, beguiling men
ἀπᾰτ-ήνωρ, ορος, ὁ, ἡ, (ἀνήρ)
- beguiling men, τέχνη Tryph. 137.
- II epith. of Dionysus, Call. Fr. 36P.
engañador
τέχνη
μῦθος
ἀπατ·ήνωρ, ορος (ὁ, ἡ) [ᾰᾰ] qui trompe les hommes, fourbe, Triphiod. 137.
Étym. ἀπατάω, ἀνήρ.
ἀπατήνωρ, ορος, den Mann, Menschen täuschend, Tryph. 137.