ἀπεικότως
ἀπεικότως, unreasonably
ἀπεικότως, ἀπεικώς, v. ἀπέοικα.
ἀπεικότως, adv. :
1 sans vraisemblance, d’ord. précédé d’une nég. Thc. 6, 55 (var. ἀπεοικότως) ; Isocr. 179c ||
2 sans raison, à tort, d’ord. précédé d’une nég. Thc. 1, 73, 2, 8 ; 8, 68, etc. ; Plut. M. 3d, 103b, 947f ; Lgn 15, 11, etc.
Étym. ἀπεικώς.
ἀπεικότως, unpassend, ungebührlich, mit Unrecht, ἔχειν τι Thuc, 1.73 ; οὐκ ἀπ., natürlich, 2.8, 8.68, s. ἀπέοικα.