ἀπειράγαθος
ἀπειράγαθος, unacquainted with goodness, foolish
ἀπειρ-άγᾰθος, ον,
- unacquainted with goodness, foolish, LXX Es. 8.13. Adv. -θως D.S. 15.40.
I
1 que no sabe lo que es bueno, tonto
ἀλλὰ καὶ τοῖς τῶν ἀπειραγάθων κόμποις ἐπαρθέντες
2 infinitamente bueno
τὴν ἀνελάττωτον ἔφεσιν τοῦ ἀγαθοῦ πρὸς τῆς ἀπειραγάθου δυνάμεως εἰλήφασιν
II adv. -ως tontamente
αἱ πόλεις ... ταῖς τῆς δημοκρατίας ἐξουσίαις ἀ. χρώμεναι
ἀπειρ·άγαθος, ος, ον [ρᾰᾰ] qui n’a pas l’expérience ou la connaissance de ce qui est bon, Spt. Esth. 8, 13, 8.
Étym. ἄπειρος, ἀγαθός.
ἀπειράγαθος, des Guten und Rechten unkundig, darin unerfahren, Sp.; adv., DS. 15.40.