ἀποδειλιατέον
ἀποδειλιατέον, one must flinch
ἀποδειλι-ᾱτέον,
- one must flinch, Pl. R. 374e, Marin. Procl. 31.
hay que acobardarse
οὐκ ἀ.
ἀποδειλιατέον [ᾱτ] vb. du suiv. Plat. Rsp. 374e.
ἀποδειλιατέον, [ιᾱ], man muß verzagen, Plat. Rep. II.374e.