ἀποδιωκτέον
ἀποδιωκτέον, one must drive away
ἀπο-δῐωκτέον,
- one must drive away, κύνας Lib. Fab. 1.1.
- 2 -διωκτέος, α, ον, to be driven away, Hdn. Epim. 165.