ἀποσιτέω
ἀποσιτέω, cease to eat, starve
ἀποσῑτ-έω,
- cease to eat, starve, Luc. Asin. 33; lose appetite, Orib. inc.6.25.
dejarse morir de hambre, ayunar hasta morir
ὥστε καὶ ὅλως ἀποσιτῆσαι τοῦ λοιποῦ ἐγνώκειν
• perder el apetito Gal.16.729.
ἀποσιτέω-ῶ [ῐ]
1 cesser de manger, Luc. As. 33 ||
2 n’avoir plus d’appétit, Orib. 3, 104.
Étym. ἀπόσιτος.
ἀποσιτέω, [ῑ], zu essen aufhören, fasten, Luc. Asin. 33.