ἀπόκροτος
ἀπόκροτος, beaten
- beaten or trodden hard, γῆ, χωρίον, Th. 7.27, X. Eq. 7.15, cf. Hero Aut. 2.1: generally, hard, χηλαὶ καὶ ὁπλαί Plu. Fort. 2.98d: Medic., ἀρτηρία Gal. 19.405; πῶρος ib. 442: metaph., ψυχὴ λιθίνη καὶ ἀ. Ph. 2.165, cf. Ptol. Tetr. 155. Adv. -τως without fail, PGrenf. 2.89.3 (vi A. D.), etc.; cf. Hsch. s.v. διακρότως.
- II of style, sonorous, Anon. in Rh. 191.20, 225.11.
I
1 batido, apisonado
γῆ
χωρίον
τὸ ἔδαφος
• en gener. duro, rígido
ὁπλαί
ἀρτηρία
• fig.
λιθίνη καὶ ἀ. ψυχή
2 irrevocable, inviolable de un documento
ἀντιφώνησις
II en ret. sonoro
ὁ μὲν ἡρῷος ῥυθμός ἐστι σεμνὸς ἤτοι ἀπόκροτος
III adv. -ως en firme, irrevocablemente, rígidamente
ὀφείλω σοι καθαρῶς καὶ ἀ.
ὁρίζειν
ὀφείλειν καὶ χρεωστεῖν
παρασχεῖν
- beaten or trodden hard, of ground, Thuc.