ἀσελγομανέω
ἀσελγομανέω, to be madly dissolute
ἀσελγο-μᾰνέω,
- to be madly dissolute, Ps.-Luc. Philopatr. 7.
ser de costumbres locamente depravadas Hermes
τὸν ἀσελγομανοῦντα ἐπὶ τοῖς μοιχικοῖς
ἀσελγο·μανέω-ῶ [μᾰ] être impudique jusqu’à la fureur, Luc. Philopatr. 7.
Étym. ἀσελγής, μαίνομαι.
ἀσελγομανέω, rasend ausschweifend sein, Luc. Philopatr. 7.