ἀταρβής
ἀταρβής, unfearing, fearless
ἀταρβ-ής, ές,
- fearless, Il. 13.299, Pi. P. 5.51; ἀ. τῆς θέας having no fear about the sight, S. Tr. 23; later of things, δοῦρας ἀ. AP 6.97 (Antiphil.).
- 2 causing no fear, A. Pr. 849.
1 que no conoce el miedo, intrépido
Φόβος ... κρατερὸς καὶ ἀ.
Τριτογένεια
ἀγρευτῆρες
Ὧραι
στρατιαί
Κάδμος
ἀταρβεῖ φρενί
ἀταρβέα θυμόν
• firme
χείρ
δάκτυλα
δοῦρας
• c. gen. impertérrito ante
ὅστις ἦν θακῶν ἀταρβὴς τῆς θέας
2 que no inspira temor
ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρί
ἀ. κέλευθος
ἀ·ταρβής, ής, ές, intrépide, Il. 13, 299 ; Pd. P. 5, 51 ; Eschl. Pr. 849 (sel. d’autres, au sens act. qui n’inspire pas de crainte) ; avec le gén. sans crainte de, Soph. Tr. 23.
Étym. ἀ, τάρβος.
1. pass. onbevreesd;
2. act. niet angstaanjagend.
ἀταρβής, ές (τάρβος), furchtlos, Il. 13.299 ; φρήν Pind. P. 5.51 ; κεφαλή 9.32 ; χείρ Aesch. Prom. 851 ; τῆς θέας, den der Anblick nicht mit Schrecken erfüllt, Soph. Tr. 23 ; sp.D., z.B. δοῦρα Antiphil. 9 (VI.97).
ἀταρβής
[ἀ-1 + τάρβος.]
Fearless Il. 13.299.
ἀ˘ταρβής
- 1unafraid, fearless ἀταρβεῖ φρενί P. 5.51 “οἶον ἀταρβεῖ νεῖκος ἄγει κεφαλᾷ” P. 9.31
ἀταρβής , ές (τάρβος): fearless, Il. 13.299†.
ἀταρβής
τάρβος
- 1unfearing, fearless, Il.; ἀτ. τῆς θέας having no fear about the sight, Soph.
- 2causing no fear, Aesch.