ἁλίτρυτος
ἁλίτρυτος, sea-beaten, sea-worn
ἁλί-τρῡτος, ον,
- sea-beaten, sea-worn, γέρων Theoc. 1.45; κύμβη AP 7.294 (Tull.Laur.).
1 que se afana en el mar
γέρων
2 zarandeado por el mar
κύμβη
ἁλί·τρυτος, ος, ον [ᾰῡ] maltraité par la mer, Thcr. Idyl. 1, 45 ; Anth. 7, 294.
Étym. ἅ. τρύω.
ἁλίτρυτος, [ῡ], vom Meere erundet, der sich am Meere abgearbeitet hat, γέρων, alter Fischer, Theocr. 1.45 ; κύμβη Tull. Laur. 2 (VII.294); Nonn.
ἁλίτρυτος
ἅλς, τρύω
- sea-beaten, sea-worn, γέρων Theocr.; κύμβη Anth.