ἁρματηλάτης
ἁρματηλάτης, a charioteer
ἁρμᾰτ-ηλάτης [λᾰ], Dor. -τας, ου, ὁ,
- charioteer, Pi. P. 5.115, S. El. 700, X. Smp. 2.27, etc.
1 conductor de carro, auriga, cochero
ἁ. σοφός
εἰσῆλθε πολλῶν ἁρματηλατῶν μέτα
χρὴ τοὺς οἰνοχόους μιμεῖσθαι τοὺς ἀγαθοὺς ἁρματηλάτας
op. πεζός
op. ἱππεῖς
• no op. ἱππεῖς:
ἁρματηλάται τε ὄντες καὶ ἱππῆς
ἐπιστάτης ἁρματηλατῶν
2 medic. venda de carretero Gal.18(1).825.
ἁρματ·ηλάτης, ου (ὁ) [μᾰᾰ] conducteur d’un char, litt. qui pousse (les chevaux d’) un char, Pd. P. 5, 115 ; Xén. Cyr. 6, 1, 15 ; Soph. El. 700.
Étym. ἅρμα, ἐλαύνω.
ἁρματηλάτης, ὁ,
1) der Wagenlenker, Pind. P. 5.115 ; Xen. Cyr. 6.1.15 u. Sp.
2) der Wagenkämpfer, Soph. El. 697.
1) der Wagenlenker, Pind. P. 5.115 ; Xen. Cyr. 6.1.15 u. Sp.
2) der Wagenkämpfer, Soph. El. 697.
For Pindar, see also: ἁρματηλάτας
ἁρματηλάτης
ἐλαύνω
- a charioteer, Soph., Xen.