Ἁρματεύς
1 aten. cidateneo, testigo en D.45.8.
2 epít. de Hermes IEryth.20id.31 (III a.C.).
3 ét. de Ἅρμα y de Ἅρματα St.Byz.s.u.
Ἁρματεύς (ὁ) Harmatée, Athénien, Dém. 1104, 2.
Étym. ἅρμα.
1 aten. cidateneo, testigo en D.45.8.
2 epít. de Hermes IEryth.20id.31 (III a.C.).
3 ét. de Ἅρμα y de Ἅρματα St.Byz.s.u.