ἄγκος
ἄγκος, a mountain glen, ravine
ἄγκος, εος, τό, properly,
- bend, hollow: hence, mountain glen, Il. 20.490, Od. 4.337, Hes. Op. 389, Hdt. 6.74, Theoc. 8.33, etc.; Trag. only E. Ba. 1051. (Cf. Skt. áñcati ‘bend’, Lat. ancus, uncus, etc.)
I
1 valle, barranco
πολλὰ δέ τ' ἄγκε' ἐπῆλθε
διά τ' ἄ. καὶ διὰ βήσσας
ἄγκεα ποιήεντα
ἄγκεα βησσήεντα
ἀμφίκρημνον ἄ.
ἄ. ὑψίκρημνον ὄρεσι περίδρομον
ἄγκεα νήσων
2 zona de árboles o cima del monte
ἄγκος ἐς ὑψικάρηνον ἐδίζετο
II cámara, fondo
κοῖλον καταβήσεται ἄγκος φρείατος
•DMic. ti-mi-to-a-ke-e (?).
ἄγκος, εος-ους (τὸ) courbure, enfoncement, d’où vallée, vallon, Il. 20, 490 ; Od. 4, 337 ; Hés. O. 389 ; Hdt. 6, 74 ; Eur. Bacch. 1051.
Étym. R. indo-europ. *h₂enk-, courbure, cf. sscr. ánkas- ; v. ἀγκών.
ἄγκος, εος, τό, Tal, als Vertiefung zwischen zwei Bergen (vgl. ἄγγος, ἀγκών, ἀγκοίνη), Hom., ποιήεντα Od. 4.337, 17.128, βαθέα Il. 20.490 ; Eur. ἀμφίκρημνον Bacch. 1049 ; Xen. verb. es mit μυχοὶ τῶν ὀρέων An. 4.1.7.
ἄγκος
τό.
A bend; hence, a glen or valley Il. 18.321, Il. 20.490, Il. 22.190: Od. 4.337 = Od. 17.128.
ἄγκος , only pl. ἄγκεα: winding vales, gorges.
ἄγκος
- a bend: hence a mountain glen, dell, valley, Hom., Hdt., Eur.