ἄνατος
ἄνατος, unharmed
ἄνᾱτος, ον, (ἄτη)
- unharmed, B. Fr. 19 (cj.); Λοξίου κότῳ A. Ag. 1211; κακῶν ἄνατος harmed by no ills, S. OC 786, where the Laur.Ms. ἄναιτος.
- II Act., not harming, harmless, A. Supp. 356, 359, 410.
- 2 immune from punishment, Ἀρχ.Ἐφ. 1920.76 (Crete, vi/v B.C.). Adv. -τως with impunity, IG 9(1).333 (Locr.). (Contr. fr. ἀνάατος, q.v.)
I
1 no castigado, ileso, indemne
νούσων
κακῶν
Λοξίου κότῳ
2 inmune, que no puede ser castigado
αἱ δέ κ' ἀλεκσόμενος π[α]ίη ἄνατον ἦμεν τ ἀλεκσο[μέν
ἄν]αιτον ... τοῖς ἐσπράτ[αις
3 inofensivo, que no causa desgracias
πρᾶγμα
φυγά
II adv. -ως impunemente, IG 92.717.3 (Lócride V a.C.).
•DMic. a-na-to.
ἄν·ατος, ος, ον [ᾰᾱ]
1 pass. non endommagé, non atteint par, sans atteinte de, gén. Soph. O.C. 786 ; dat. Eschl. Ag. 1211 ||
2 act. qui ne nuit pas, innocent, Eschl. Suppl. 356, 359, 410.
Étym. ἀν-, ἄτη.
1. niet geschaad.
2. onschadelijk.
ἄνατος, [ᾱτ], (ἄτη),
1) ohne Schaden, Λοξίου κότῳ, unverletzt durch Apollos Zorn, Aesch. Ag. 1184 ; κακῶν ἄν., durch kein Unheil gefährdet. Soph. O.C. 790, wo aber die Mehrzahl der codd. ἄναιτος haben, Schol. erklärt ἀναίτιος.
2) unschädlich, πρᾶγμα Aesch. Suppl. 351, vgl. 354.
1) ohne Schaden, Λοξίου κότῳ, unverletzt durch Apollos Zorn, Aesch. Ag. 1184 ; κακῶν ἄν., durch kein Unheil gefährdet. Soph. O.C. 790, wo aber die Mehrzahl der codd. ἄναιτος haben, Schol. erklärt ἀναίτιος.
2) unschädlich, πρᾶγμα Aesch. Suppl. 351, vgl. 354.
ἄνατος
ἄτη
- unharmed, Aesch.; c. gen., κακῶν ἄνατος harmed by no ills, Soph.