ἄστατος
ἄστατος, unstable
- never standing still, unresting, τὸ κύκλῳ σῶμα Arist. Metaph. 1073a31; ἄ. τροχός Mesom. Nem. 7. Adv. -τως, φορεῖθαι Ph. 1.181, cf. Vett.Val. 27.1.
- 2 unsteady, unstable, τύχη Epicur. Ep. 3 p.65 U., cf. Phld. Rh. 1.166 S. (Sup.), Ph. 1.230, al., Diog.Oen. 18, Diogenian.Epicur. 2.60, Plu. Cons.Apoll. 2.103f; of persons, ἄ. τὴν διάνοιαν Onos. 3.3; ἄ. αἰών IG 7.2543; θνητῶν βίος Epigr.Gr. 699, cf. Ph. 1.651; of a house, ruinous, PLond.ined. 2194.
- 3 uncertain, θεωρία Plb. 6.57.2.
- 4 Act., making it impossible to stand, πόνος, πάθος, Luc. Ocyp. 36, 71.
- II unweighed, IG 1.32B25, al., Nic. Th. 602.
I
1 no fijo o quieto, en continuo movimiento
τὸ κύκλῳ σῶμα
τροχός
φορά
ἀστήρ
• de pers. inquieto
Βάκχος
2 poco seguro, inestable
τὰ ἐν ὑγροῖσι
δρόμος ἵππων
ὕλη
• fig. de pers. que no está seguro, inestable Plb.6.42.4, Basil.M.31.945A,
ἄ. αἰών
ἄ. ... θνητῶν ἐστι βίος
βίος
• c. ac. rel.
ἄ. ... τὴν διάνοιαν
• fig. de abstr.
θεωρία
τύχη
τὸ κριτήριον
ὁρμαί
φορά
ὄλβος
χρόνος
οὐδὲ γὰρ ἄ. ἐστι θεοῦ φύσις
• subst. τὸ ἄ. la inconstancia, la volubilidad
τὸ ἐν τοῖς πράγμασι ποικίλως ἄ.
τὸ ἄ. τῆς τύχης
τοῦ χρόνου
τῆς ἡλικίας
τῆς γνώμης
τῆς διανοίας
• de la composición de una fórmula farmaceútica impreciso Nic.Th.602.
3 que no permite tenerse en pie
πόνος
πάθος
II no pesado de un objeto IG 13.52B.26 (V a.C.),
φιάλαι ἀργυραῖ
τὰ ἔρια
σκάφιον
III adv. -ως de forma inestable
οὐχ ... ὧδε κἀκεῖσε φορούμενος ἀ.
ἀ. ὁδευόμενον
1. onvast, instabiel:
2. waardoor je niet kunt staan.
2) ungewogen, Nic. Th. 602.
- unstable, Plut.