ἐκλειπτικός
ἐκλειπτικός, of or caused by an eclipse, elliptical
- of or caused by an eclipse, σελήνης χρόνοι Hipparch. 3.5.1a; πανσέληνοι Plu. Coniug. 2.145c; ἐπισκοτήσεις ib. Fac.lun. 932a; συγκρίσεις ἡλίου καὶ σελήνης Str. 1.1.12; ἀριθμός dub. in Doroth. ap. Heph.Astr. 3.20; ἐκλειπτικόν, τό, part of moonʼs orbit in which eclipses take place, Gem. 11.6, cf. Paul.Al. O. 2; ἐ. ζῴδιον, τόπος, Vett.Val. 5.28, 7.10, al.
- II ὁ ἐ. (sc. κύκλος) ecliptic, = ὁ ἡλιακός, so called because it is the circle in the plane of which the sun and moon must be to produce eclipses, interpol. in Cleom. 2.5, Ach.Tat. Intr.Arat. 23.
- III Gramm., elliptical, Pall. in Hp. 2.145D.
I astr.
1 propio de un eclipse
ἐκλειπτικὴ (ἐπισκότησις) τῆς σελήνης τῇ σκιᾷ καταλαμβανούσης τὴν ὄψιν
el oscurecimiento eclíptico, cuando la luna intercepta la visión con su sombra
2 en que se producen eclipses
χρόνοι
διὰ τῶν ἐκλειπτικῶν ἡλίου καὶ σελήνης συγκρίσεων
τῶν ἐκλειπτικῶν ἔμπειρος οὖσα πανσελήνων
Κριός
κύκλος
3 subst. τὸ ἐ. lugar, zona donde se produce el eclipse
ὅταν ... διὰ μέσου τοῦ ἐκλειπτικοῦ ἡ σελήνη τὴν πάροδον ποιῆται
ἐ. (κύκλος)
llamado tb. ἡλιακός
• ἡ ἐ. la eclíptica Macr.Sat.1.15.10.
II gram. elíptico
ὁ λόγος