ἐκλείπω
ἐκλείπω, to leave out, omit, pass over
- leave out, pass over, πολλὰ δʼ ἐκλείπω λέγων A. Pers. 513; ἐ. ὄχλον λόγων Id. Pr. 827, cf. D. 25.47; ἐ. Ἄνδρον leave out, pass over Andros, Hdt. 4.33; ἐ. ὁτιοῦν τῆς παρασκευῆς Th. 7.48; τὴν στρατιάν X. HG 5.2.22; εἴ τι ἐξέλιπον, σὸν ἔργον ἀναπληρῶσαι Pl. Smp. 188e:—Pass., ὄνειδος οὐκ ἐκλείπεται fails not to appear, A. Eu. 97.
- 2 forsake, desert, abandon, τὰς πατρίδας, τὴν ξυμμαχίην, etc., Hdt. 1.169, 6.13, etc.; θήρας μόχθον E. Hipp. 52; τὸ ξυνώμοτον Th. 2.74; τὸν ὅρκον E. IT 750; abandon, quit, τὴν τάξιν Hdt. 8.24, al.; τὴν χώρην Id. 4.105, 118, al.; τὸν πλοῦν S. Ph. 911, cf. 58; give up, τὴν τυραννίδα Hdt. 6.123; τὰ ὑπάρχοντα Th. 1.144; θρήνους E. Ph. 1635; v. infr. II.2.
- 3 freq. in elliptic phrases, ἐκλείπειν τὴν πόλιν εἰς τὰ ἄκρα abandon the city and go to the heights, Hdt. 6.100, cf. 8.50, X. An. 7.4.2; ἐξέλειπον οἴκους πρὸς ἄλλον εὐνάτορα E. Andr. 1040 (lyr.).
- 4 εἴ τις ἐξέλιπε τὸν ἀριθμόν (of the Persian immortals) if any one left the number incomplete, Hdt. 7.83.
- 5 fail one, ἐκλελοίπασιν ὑμᾶς αἱ προφάσεις Lys. 8.16, cf. Pl. Lg. 657d.
- II intr., of the Sun or Moon, suffer eclipse, Th. 2.28; in full, ὁ ἥλιος ἐκλιπὼν τὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἕδρην Hdt. 7.37; ἐ. τὰς ὁδούς Ar. Nu. 584.
- 2 die, οἱ ἐκλιπόντες the deceased, Pl. Lg. 856e; τῶν ἄλλων ἐκλελοιπότων Is. 11.10, etc.; of trees, BGU 1120.33 (i B.C.); more freq. in full, ἐ. βίον S. El. 1131; ὑφʼ ὧν ἥκιστα ἐχρῆν τὸν βίον ἐκλιπών (=ἀποθανών) Antipho 1.21; so ἐ. φάος E. Ion 1186, etc.
- 3 faint, Hp. Prorrh. 1.71.
- 4 generally, leave off, cease, τῇ μοι [ὁ λόγος] ἐξέλιπε Hdt. 7.239; ἐ. πυρετός Hp. Aph. 4.56, cf. Th. 3.87; ἐκλέλοιπεν εὐφρόνη, i.e. it is day, S. El. 19; ὥστε μὴ ʼκλιπεῖν κλέος ib. 985, cf. 1149; [αἱ ἐργασίαι] ἐκλελοίπασιν Isoc. 8.20: c. part., leave off doing, Pl. Mx. 234b, cf. 249b: c. gen., θεραπείας Plu. Marc. 17.
- 5 fail, be wanting, ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν ἣν πρὶν εἴχομεν E. HF 230, cf. Pl. R. 485d; τῶν ἐπιτηδείων ἐκλειπόντων D.S. 16.75; ἡ φωνὴ ἐξέλιπε Luc. Nigr. 35; περὶ ὧν ἐ. [ὁ νόμος] Arist. Pol. 1286a37: Gramm., of words in a sentence, A.D. Synt. 11.17; of grammatical forms, ib. 168.21.
- 6 remain, be left, LXX 4 Ki. 7.13.
- 7 depart, A. Pers. 128 (lyr.), Th. 219.
- 8 ἐκλείπων σφυγμός remittent pulse, Gal. 9.66.
A tr., gener. c. suj. de pers.
1 dejar, dejar atrás, abandonar c. ac. de pers. o lugares habitados
τὴν χώρην πᾶσαν
προδούς μ' ... κἀκλιπών
τὸ ναυτικὸν στράτευμ' Ἀχαιῶν
τὰς πατρίδας
ἐκλιπεῖν τὴν πόλιν ἐς τὰ ἄκρα τῆς Εὐβοίης
abandonar la ciudad para ir a los altos de Eubeaἄλοχοι δ' ἐξέλειπον οἴκους πρὸς ἄλλον εὐνάτορ'
• abs. abandonar el lugar
λεὼς ... ἐκλέλοιπεν
οἱ δ' ἐκλιπόντες ἔφευγον εἰς τὰ ὄρη
θεοὺς τοὺς τῆς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος
es fama que los dioses de una ciudad tomada (la) abandonanκατά περ οἱ ἐκλιπόντες
al igual que los emigrados
• c. ac. de cosas y abstr.
καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἐκλιπόντες
abandonando incluso sus bienesβίον
ἥλιον
φάος
τὸ ζῆν
• c. suj. personif. o un abstr. abandonar, faltar, fallar
ἐκλέλοιπεν εὐφρόνη
ὁ ἥλιος ἐκλιπὼν τὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἕδρην
ἀλλά με γῆρυς ἐκλείπει
ἦ σ' ἄφαρ ἐκλείψουσι περιπλομένοιο χρόνοιο
(estas vilezas) pronto te abandonarán con el transcurso del tiempoἐκλελοίπασιν ὑμᾶς αἱ προφάσεις
τὸ παρ' ἡμῖν ἡμᾶς ἐλαφρὸν ἐκλείπει
• dejar a un lado, pasar de largo
Ἄνδρον
2 dejar, renunciar c. ac. abstr.
θήρας μόχθον
ἐκλιποῦσα ... θρήνους ... κόμιζε σαυτήν
déjate de trenos ... y veteἐξέλιπον ... τὴν τυραννίδα
τὴν ... συμμαχίην
τὰς ... γραφάς
μὴ ἐγλ[ι]βῖν τὴν τροφήαν (sic)
• de juramentos faltar a
ἐκλιπόντων δὲ τῶνδε ... τὸ ξυνώμοτον
3 c. ref. a una totalidad no alcanzada no completar, dejar incompleto
εἴ τις αὐτῶν ἐξέλειπε τὸν ἀριθμόν
ὁτιοῦν ... τῆς νῦν παρασκευῆς
ἣν ... ἐξέλιπεν πῦρ
que había dejado (sin quemar) el fuego
4 ref. a actos de habla dejarse, omitir
πολλὰ δ' ἐκλείπω λέγων κακῶν
εἴ τι ἐξέλιπον
ἃ ἐκλείπει ... ἁ γεωμετρία
lo que no trata la geometría
B intr.
I c. idea de mov.
1 indicando el término de un proceso acabar, cesar, extinguirse c. suj. de concr.
φᾶ ... οὐδέ ποτ' ἐκλείψειν γενεάν
afirmaba ... que su estirpe nunca se extinguiríaμὴ ἐκλείποντος τοῦ πυρετοῦ
ἡ νόσος ... ἐκλιποῦσα μὲν οὐδένα χρόνον τὸ παντάπασιν
ἐργασίαις ... αἳ νῦν διὰ τὸν πόλεμον ἐκλελοίπασιν
ἐκλείπει ὁ γόνος τῶν μελιττῶν περὶ τῶν τετταράκονθ' ἡμέρας
ὥστε μὴ 'κλιπεῖν κλέος
νῦν δ' ἐκλέλοιπε ταῦτ' ... θανόντι σὺν σοί
• en v. med. mismo sent.
ὄνειδος ἐν φθιτοῖσιν οὐκ ἐκλείπεται
• de un discurso interrumpirse
ἄνειμι δὲ ἐκεῖσε τοῦ λόγου τῇ μοι ... ἐξέλιπε
• de plantas marchitarse
ἀντὶ τῶν ἐγλειπόντων ἕτερα ἀντικαταφυτεύειν
• de una fuente agotarse Plu.Marc.17
• de una lámpara apagarse
τινὰ λύχνον ἐκλελοιπότα ... ἀναλάμψαι πάλιν ἐποίησεν
• c. part. cesar, dejar de
ἵνα μὴ ἐκλίπῃ ὑμῶν ἡ οἰκία ... παρεχομένη
τιμῶσα οὐδέποτε ἐκλείπει
• desfallecer
ὁ μέγας Δαβίδ ... ἐκλείπων ὑπὸ τῆς τῶν μειζόνων ἐπιθυμίας
(el gran David) desfalleciendo bajo la ambición de cosas mas importantesἐν ἐκλελοιπότι ... τῷ σώματι
con el cuerpo desfallecido
2 abs. morir, expirar
ἔνθα καὶ Χάρης ... νοσηλευόμενος ἐκλείπει
μικροῦ δεῖν ἐξέλιπεν
le faltó poco para morirπᾶν τὸ πλῆθος Ισραηλ τὸ ἐκλεῖπον
οἱ ἐκλιπόντες
los difuntosοἱ ἐκλελοιπότες
• desaparecer de pers.
ἐκλειπόντων τῶν ἁμαρτωλῶν ἀπὸ τῆς γῆς
3 de cuerpos celestes eclipsarse
ὁ ἥλιος ἐξέλιπε
ἣν οὔθ ἥλιος ἐκλιπὼν ... ἐπισκιάσει
(una verdad) que ni un eclipse de sol podrá oscurecerτοῦ ἡλίου ἐκλιπόντος
ἡ σελήνη ... οὐκ ἐκλείψει
ἀστέρες ἐκλείποντες τοῦ οὐρανοῦ
• quedar desierto, ser abandonado
(κῶμαι)
II sin idea de mov.
1 faltar
ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν
ἐκλείπει τις τῶν φυλάκων
ἡμῖν ... τὸ ἐφόδιον ἐγλέλοιπεν
τροφά
• medic., ref. al pulso
ὁ ἐκλείπων
deficiente
• gram., en perf. ser defectivo
ἐνίων δὲ συζυγίαι τινὲς ἐκλελοίπασιν
2 jur. renunciar, part. ἐκλιπών como trad. de lat. deficiens, que renuncia a un legado, Iust.Nou.1.1.
1. met acc.
a. verlaten:
b. weglaten, overslaan:
2. intrans.
a. ophouden, opraken:
b. verdwijnen, weggaan:
2) intr., ablassen, nachlassen ; ἐπιθυμίαι Plat. Rep. VI.485d ; ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν, ἣν πρὶν εἴχομεν, eigtl. hat uns verlassen, ist geschwächt, vergangen, Eur. Herc.Fur. 230 ; μέλαινά τʼ ἄστρων ἐκλέλοιπεν εὐφρόνη, es ist Tag geworden, Soph. El. 19, vgl. 985 ; ἡ νόσος τὸ δεύτερον ἐπέπεσε τοῖς Ἀθηναίοις, ἐκλιποῦσα μὲν οὐδένα χρόνον τὸ παντάπασιν, sie hatte nie ganz aufgehört, Thuc. 3.87 ; διὰ τὸ ἐκλελοιπέναι αὐτόθι τὴν χιόνα Xen. An. 4.5.15, weil der Schnee dort fortgegangen ; αἱ ἐργασίαι διὰ τὸν πόλεμον ἐκλελοίπασιν, sind ins Stocken geraten, Isocr. 8.20 ; ἄνειμι ἐκεῖσε τοῦ λόγου τῇ μοι τὸ πρότερον ἐξέλιπε, wo meine Erzählung stehen blieb, Her. 7.239 ; ἡ φωνὴ ἐξέλιπε, ging aus, Luc. Nigr. 35 ; τοὔνομα Plut. Rom. 18 ; c. partic., τοὺς τελευτήσαντας τιμῶσα οὐδέποτε ἐκλείπει, sie ermangelt nie zu ehren, Plat. Menex. 249b, vgl. 234a. – Ohnmächtig werden, Hippocr.; sterben, Plat. Legg. IX.856e ; Isae. 11.10. – Von der Sonne u. dem Monde, sich verfinstern (ausbleiben), Thuc. 2.28 Plat. Phaed. 99d u. Folgde, der gewöhnliche Ausdruck ; Her. 7.37 sagt dafür auch ὁ ἥλιος ἐκλιπὼν τὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἕδρην ἀφανὴς ἦν, wie Ar. Nub. 575 ἡ Σελήνη δʼ ἐκλέλοιπε τὰς ὁδούς. – Das pass., wie intr., ὄνειδος ἐκλείπεται Aesch. Eum. 97, die Schmach verschwindet.
- 1fail φᾶ οὐδέ ποτʼ ἐκλείψειν γενεάν O. 6.51
- Ito leave out, omit, pass over, Hdt., Aesch., etc.:—Pass., ὄνειδος οὐκ ἐκλείπεται fails not to appear, Aesch.
- 2to forsake, desert, abandon, Hdt., Aesch., etc.
- 3in elliptic phrases, ἐκλείπειν τὴν πόλιν εἰς τὰ ἄκρα to abandon the city and go to the heights, Hdt.; εἴ τις ἐξέλιπε τὸν ἀριθμόν (of the Persian immortals) if any one left the number incomplete, Hdt.
- IIintr., of the sun or moon, to suffer an eclipse, Thuc.;—in full, ὁ ἥλιος ἐκλιπὼν τὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἕδρην Hdt.; cf. ἔκλειψις.
- 2to die, οἱ ἐκλελοιπότες the deceased, Plat.; in full, ἐκλ. βίον Soph.
- 3generally, to leave off, cease, stop, Hdt., etc.
- 4to fail, be wanting, Eur.
-
…, ἡγησάμενοι κρεῖττον εἶναι μετʼ ἀρετῆς καὶ πενίας καὶ φυγῆς ἐλευθερίαν ἢ μετʼ ὀνείδους καὶ πλούτου δουλείαν τῆς πατρίδος, ἐξέλιπον ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος τὴν πόλιν, ἵνʼ ἐν μέρει πρὸς ἑκατέραν ἀλλὰ μὴ πρὸς ἀμφοτέρας ἅμα τὰς δυνάμεις κινδυνεύσωσιν ·…
Lysias, Speeches
-
…πολὺ πλεῖστον ἐκεῖνοι κατὰ τὴν ἀρετὴν ἁπάντων ἀνθρώπων διήνεγκαν καὶ ἐν τοῖς βουλεύμασι καὶ ἐν τοῖς τοῦ πολέμου κινδύνοις, ἐκλιπόντες μὲν τὴν πόλιν, εἰς τὰς ναῦς δʼ ἐμβάντες, τὰς δʼ αὑτῶν ψυχὰς ὀλίγας οὔσας ἀντιτάξαντες τῷ πλήθει τῷ…
Lysias, Speeches
-
…ἀμφότερα δὲ οὐ δυνήσονται, ἀμύνασθαί τε καὶ φυλακὴν ἱκανὴν καταλιπεῖν, δυοῖν δὲ προκειμένοιν, πότερον χρὴ τὴν πατρίδα ἐκλιπεῖν ἢ μετὰ τῶν βαρβάρων γενομένους καταδουλώσασθαι τοὺς Ἕλληνας, ἡγησάμενοι κρεῖττον εἶναι μετʼ ἀρετῆς καὶ πενίας καὶ φυγῆς ἐλευθερίαν ἢ…
Lysias, Speeches
-
…τε καὶ πόθεν πάρει, λέγειν, Ἀχιλλέως παῖς · τόδʼ οὐχὶ κλεπτέον · πλεῖς δʼ ὡς πρὸς οἶκον, ἐκλιπὼν τὸ ναυτικὸν στράτευμʼ Ἀχαιῶν, ἔχθος ἐχθήρας μέγα, οἵ σʼ ἐν λιταῖς στείλαντες ἐξ οἴκων μολεῖν, μόνην ἔχοντες…
Sophocles, Philoctetes
-
…ἐφʼ ἑστιοῦχον γαῖαν · ὡς στένειν πόλιν Περσῶν, ποθοῦσαν φιλτάτην ἥβην χθονός. ταῦτʼ ἔστʼ ἀληθῆ · πολλὰ δʼ ἐκλείπω λέγων κακῶν ἃ Πέρσαις ἐγκατέσκηψεν θεός. ὦ δυσπόνητε δαῖμον, ὡς ἄγαν βαρὺς ποδοῖν ἐνήλου παντὶ Περσικῷ γένει .…
Aeschylus, Persians
-
…νεώτερον ; ἔκδημος ὢν μὲν τῆσδʼ ἐτύγχανον χθονός, κλύω δὲ νεοχμὰ τήνδʼ ἀνὰ πτόλιν κακά, γυναῖκας ἡμῖν δώματʼ ἐκλελοιπέναι πλασταῖσι βακχείαισιν, ἐν δὲ δασκίοις ὄρεσι θοάζειν, τὸν νεωστὶ δαίμονα Διόνυσον, ὅστις ἔστι, τιμώσας χοροῖς ·…
Euripides, Bacchae
-
…μεγάλου κινδύνου ἐπικρεμασθέντος οἵ τε Λακεδαιμόνιοι τῶν ξυμπολεμησάντων Ἑλλήνων ἡγήσαντο δυνάμει προύχοντες, καὶ οἱ Ἀθηναῖοι ἐπιόντων τῶν Μήδων διανοηθέντες ἐκλιπεῖν τὴν πόλιν καὶ ἀνασκευασάμενοι ἐς τὰς ναῦς ἐσβάντες ναυτικοὶ ἐγένοντο. κοινῇ τε ἀπωσάμενοι τὸν βάρβαρον, ὕστερον οὐ πολλῷ…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…γὰρ οὐδὲν ὄντα βαστάζω χεροῖν, δόμων δέ σʼ, ὦ παῖ, λαμπρὸν ἐξέπεμψʼ ἐγώ. ὡς ὤφελον πάροιθεν ἐκλιπεῖν βίον, πρὶν ἐς ξένην σε γαῖαν ἐκπέμψαι χεροῖν κλέψασα ταῖνδε κἀνασώσασθαι φόνου, ὅπως θανὼν ἔκεισο τῇ τόθʼ ἡμέρᾳ…
Sophocles, Electra
-
…Διονύσιος ὁ Ἑρμοκράτους Συρακόσιος ἐτυράννησε, μάχῃ μὲν πρότερον ἡττηθέντων ὑπὸ Συρακοσίων Καρχηδονίων, σπάνει δὲ σίτου ἑλόντων Ἀκράγαντα, ἐκλιπόντων τῶν Σικελιωτῶν τὴν πόλιν. τῷ δʼ ἐπιόντι ἔτει ᾧ ἦν Ὀλυμπιάς, ᾗ τὸ στάδιον ἐνίκα Κροκίνας Θετταλός ,…
Xenophon, Hellenica
-
…τί δεῖ ; ἐγὼ δʼ ὑφʼ ὑμῶν ὧδʼ ἀπητιμασμένη ἄλλοισιν ἐν νεκροῖσιν, ὧν μὲν ἔκτανον ὄνειδος ἐν φθιτοῖσιν οὐκ ἐκλείπεται, αἰσχρῶς δʼ ἀλῶμαι · προυννέπω δʼ ὑμῖν ὅτι ἔχω μεγίστην αἰτίαν κείνων ὕπο · παθοῦσα δʼ οὕτω δεινὰ πρὸς…
Aeschylus, Eumenides