ἐλλαμπρύνομαι
ἐλλαμπρύνομαι, to gain distinction
ἐλλαμπρύνομαι, Pass.,
- gain distinction, ἰδίᾳ ἐ. τῷ τῆς πόλεως κινδύνῳ Th. 6.12; pride oneself, Luc. Dom. 1; ἔργῳ D.C. 73.10; ἱππεῦσιν App. BC 3.66; πρὸς τὰς φίλας ἐ. λόγοις J. AJ 18.3.4.
1 ganar lustre, distinguirse con, en c. dat. instrum.
τῷ τῆς πόλεως κινδύνῳ ἰδίᾳ ἐλλαμπρύνεσθαι
distinguirse personalmente con el peligro de la ciudadἱππεῦσιν
ὅπλοις
τῷ φωτὶ τῆς ἀρετῆς
δημοσίᾳ
• abs. distinguirse Luc.Dom.1, Clem.Al.QDS 1.4.
2 gloriarse de c. dat.
λόγοις
τῷ ἔργῳ
ἐλλαμπρύνομαι, sich in Etwas glänzend zeigen, sich womit brüsten ; τῷ ἔργῳ D. Gass. 73.19 ; a.Sp.; absolut, Luc. dom. 1.
ἐλλαμπρύνομαι
- Pass. to gain distinction, Thuc. ἐν, λαμπρύνω